Drogere zomers vragen om voorraad, niet om een sproeiverbod

We hebben geen tekort aan regen. We hebben een tekort aan geheugen. Al dat water viel al, we lieten het alleen wegstromen.

Elke zomer hetzelfde ritueel. Het is weken droog, de tuin verkleurt, en ergens komt een oproep om zuinig met water te doen. Terwijl er in mei nog bakken uit de lucht kwamen die we allemaal keurig het riool in hebben laten lopen.

Nederland heeft geen tekort aan regen. Nederland heeft een tekort aan geheugen. Het water is er wel, het valt alleen op het verkeerde moment. Gemiddeld valt er in ons land ruim tachtig centimeter neerslag per jaar. Op een dak van tachtig vierkante meter is dat, na aftrek van wat er onderweg verloren gaat, ergens rond de vijftigduizend liter. Vijftig kuub. Dat is geen druppel op een gloeiende plaat, dat is een zwembad dat je jaarlijks weggooit.

Het enige wat ertussen zit is opslag. Een tank is niets anders dan een geheugen: hij onthoudt de bui van mei tot je hem in augustus nodig hebt. Dat is de hele truc, en het is precies de truc die we in de meeste tuinen niet toepassen.

Het gekke is dat we dit bij energie allang snappen. Zonnepanelen zonder thuisbatterij vindt iedereen zonde, want je levert je opbrengst terug op het moment dat niemand hem nodig heeft. Bij water doen we exact hetzelfde, elke dag, en niemand die het raar vindt.

Een sproeiverbod bestrijdt het symptoom. Voorraad bestrijdt de oorzaak. Reken eens uit wat jouw dak per jaar laat lopen, dan weet je meteen waar je het over hebt.